Drumset Academy - Rozgrzewka koordynacyjna przed nagrywaniem

Drumset Academy
Piotr Czyja
Dodano: 10.06.2019

Zgodnie z tematem przewodnim bieżącego numeru „Perkusisty”, przygotowałem ćwiczenia poprawiające punktualność grania.

Będą one przydatne jako rozgrzewka przed nagraniami, ponieważ bardzo skutecznie ustawiają nasze dźwięki do wspólnego mianownika, jakim jest oś czasu. Dzięki nim można pozbyć się niechcianego efektu „rozjeżdżania” się uderzeń, które powinny się idealnie pokrywać ze sobą. Oczywiście można je ćwiczyć także w formie codziennych wprawek, które wraz z rosnącą ilością powtórzeń, będą nam doskonale ustawiać koordycję, bez której cieżko będzie skleić coś sensownego.

KOORDYNACJA PIONOWA (RĘCE + NOGI)

Właściwie wypracowana koordynacja pionowa to umiejętność takiego zagrania rytmu, aby warstwa grana rękoma doskonale pokrywała się z warstwą wykonywaną nogami. Aby ćwiczenia były efektywne i aby można było wychwycić i skorygować wszystkie niedoskonałości należy ćwiczyć je na krótko wybrzmiewających blachach. Sugeruję wykorzystanie dwóch hi- -hatów (jeden grany pałką a drugi nogą). Jeśli masz jeden hi-hat to zarezerwuj go dla lewej nogi a pałką graj na wytłumionym talerzu ride. Doskonale sprawdzają się do tego celu magnesy Meinl, które przyczepiasz w dowolnym miejscu – im dalej od środka blachy, tym mocniejsze wytłumienie.

Ćwiczenia, które przygotowałem, polegają na wgraniu dokładnego pokrywania się uderzeń werbla ze stopą. Umiejętność ta przydaje się nie tylko w sytuacjach, gdy gramy rytmy z nakładającymi się dźwiękami tych dwóch instrumentów, ale pozwala na wypracowanie dokładności grania prawej nogi z lewą ręką, co przydaje się podczas akcentowania lewą ręką talerza ze stopą, a także podczas grania rytmów naprzemiennych lub rytmów z wykorzystaniem gęstych duszków.

Pierwsze ćwiczenie to ósemkowy rytm four-on-the-floor, w którym gramy wszystkie ćwierćnuty stopą. Lewa noga gra hi-hat na „i”. Prawa ręka gra ósemki, lewa akcentuje backbeat werbla na 2 i 4. Wsłuchuj się w dokładność punktu stopy i werbla, które dwa razy w jednym takcie muszą zagrać idealnie razem w jednym punkcie. Jeśli słyszysz, że coś się tam rozjeżdża (a zazwyczaj stopa gra lekko wcześniej niż werbel) to staraj się tak dopasowywać ruchy, aby wszystko się idealnie pokrywało ze sobą.

W drugim ćwiczeniu dokładamy pattern samby, grany stopą w pierwszej i trzeciej grupie. Podnosi to poziom trudności na następny level, ponieważ przed wspólnym dźwiękiem stopy i werbla dodajemy szesnastkę stopą. Dla dokładniejszego zgrania werbla ze stopą można go także grać jako rim click (ale nie rezygnuj z grania normalnym akcentem na werblu, gdyż wtedy angażujesz inne ruchy mięśni).

Kolejne ćwiczenie to dokładnie ten sam pattern nóg i werbla, jak w poprzednim przykładzie, jednak prawa ręka gra gęściej szesnastkami. Dzięki temu sam ustawiasz dokładniejszą siatkę dźwięków, która wymaga jeszcze dokładniejszego grania.

KOORDYNACJA POZIOMA (RĘCE)

Koordynacja pozioma to umiejętność precyzyjnego grania oburącz unisono. Ćwiczenia, które przygotowałem, pozwalają na idealne zgranie ze sobą obu rąk. Grane są one na talerzu i werblu, ale dzięki nim poprawia się skuteczność równego grania na dwóch tomach lub akcentowania werbla z crashem. Ćwicząc, zwracaj uwagę na bardzo dokładną realizację jednoczesnych dźwięków. W tych ćwiczeniach w pierwszym takcie uzupełniamy uderzenia rąk za pomocą hi- -hatu, natomiast w drugim za pomocą stopy. Jeśli masz kłopot z przełączaniem nóg, to możesz ćwiczyć osobno oba takty jako osobne ćwiczenia.

Czwarte ćwiczenie to sekwencja dwóch uderzeń, przedzielonych nogą. Gramy szesnastkami cztery powtórzenia i wykańczamy czterema pojedynczymi uderzeniami. Wsłuchuj się w swoją grę, eliminując wszelkie niedokładności tak, aby dźwięki pokrywały się ze sobą dokładnie w tym samym punkcie.

Przykład piąty to sekwencja trzech uderzeń przedzielonych stopą. Tutaj zadanie jest utrudnione, ponieważ zamiast dwóch dźwięków, trzeba się mocno pilnować, grając trzy szesnastki oburącz.

Kolejne ćwiczenie to dokładnie ten sam motyw, co w poprzednim przykładzie. Zagrany jest jednak w pulsie trójkowym. Daje nam to rozmieszczenie dźwięków nóg w różnych częściach taktu, w przeciwieństwie do regularnego ich umieszczenia w poprzednim ćwiczeniu.

KOORDYNACJA POZIOMA (NOGI)

W tych ćwiczeniach nogi grają szesnastkowe motywy, nałożone na ósemkowy rytm grany rękoma. Ćwiczenia te doskonale ustawiają dokładność grania nogami. Każde z nich zaczynamy od lewej nogi. Można je także ćwiczyć na twinie, dźwięki hi-hatu granego nogą zostaną wtedy zastąpione lewą stopą.

Ćwiczenie siódme to single paradiddle grany nogami.

Kolejny przykład to dwójki grane nogami. Pamiętaj, aby zaczynać od lewej nogi.

W ostatnim ćwiczeniu nogi grają przesunięte dwójki (zaczynając od pojedynczego uderzenia). Tutaj także zaczynamy od lewej nogi.

Powyższe ćwiczenia mogą stanowić ciekawą formę rozgrzewki przed nagraniami. Ich zamierzeniem jest też obnażenie nam samym naszych niedokładności w graniu oraz ich wyczyszczenie. Ich regularne ogrywanie z pewnością wzmocni naszą zdolność dokładnego grania, niezbędną podczas nagrań, ale też w naszym codziennym muzykowaniu.

 

 

Piotr Czyja - instruktor szkoły perkusyjnej Drumset Academy. Nauczyciel z ponad 15-letnim doświadczeniem. Prowadził wiele warsztatów w Polsce, jak i za granicą m.in. "Warsztaty Werblowe" czy "Pociąg perkusyjny". Zafascynowany różnorodnością gatunków muzycznych i technik perkusyjnych, w tym legendarnych technik Gladstone’a oraz Moellera.