Drumset Academy - Paradiddle – trzy stopnie wtajemniczenia

Drumset Academy
Piotr Czyja
Dodano: 08.06.2020

W poprzednim artykule obiecałem wam przejścia grane w triolach. Temat ten pojawi się jednak za miesiąc, ponieważ ze względu na to, że przymusowo siedzimy wszyscy w domach, proponuję kilka ćwiczeń, opartych na kombinacjach uderzeń pojedynczych i podwójnych, czyli paradiddle.

Można je ćwiczyć w domu na padzie, na zestawie lub na czymkolwiek. Wersje ćwiczeń na zestaw możemy grać bez zestawu, uderzając prawą pałką w „coś”, co wydaje dźwięk kontrastujący z brzmieniem lewej pałki np. książka położona na padzie itp. Noga (prawa lub lewa – do wyboru) wybija ćwierćnuty z ciężarem opartym na pięcie (heel-down).

POZIOM ŁATWY – PIERWSZY STOPIEŃ WTAJEMNICZENIA: AKCENTY

Ćwiczenie pierwsze to Single Paradiddle (PLPP LPLL), grany szesnastkami z akcentami na pierwszej nucie. Akcenty pokrywają się z uderzeniami stopy.

Ćwiczenie drugie to Double Paradiddle (PLPLPP LPLPLL, grany szesnastkami. Akcenty grane są także na pierwszej nucie każdej figury (czyli co sześć nut). Drugi akcent ląduje na „2i”, pamiętaj więc, aby stopa nie próbowała grać razem z tym akcentem. Ćwiczenie zamyka się w metrum 3/4, a więc będziemy mieć tylko trzy tupnięcia stopą.

A oto powyższe ćwiczenia, w których partie rąk rozłożone są na hi-hat (prawa ręka) i werbel (lewa ręka). Można grać także na padzie – różnicując brzmienie prawej ręki od lewej. Stopa gra ćwierćnuty.

POZIOM ŚREDNI – DRUGI STOPIEŃ WTAJEMNICZENIA: FLAM

Pierwsze ćwiczenie to Single Paradiddle, gdzie do nut akcentowanych dokładamy flam (przednutkę). Akcenty z przednutkami pokrywają się z uderzeniami stopy.

Drugie ćwiczenie to Double Paradiddle plus flam z akcentem. Uwaga na rozminięcie drugiego akcentu względem stopy, który grany jest na „i”.

Ćwiczenia te, rozłożone pomiędzy hi-hat i werbel, gramy tak, aby przednutki nie wyprzedzały uderzenia głównego, tylko się z nim pokrywały (tzw. flat flam – płaski flam). Po prostu nuty z przednutką gramy jednocześnie, oburącz. Zachowujemy skrupulatnie akcenty, grając je tak, aby nie pomieszać kolejności rąk. Dla ułatwienia odczytania akcentów rozpisałem te przykłady jako osobne głosy prawej i lewej ręki. Dla czytelności zapisu nie dodałem stopy, którą gramy ćwierćnutami.

POZIOM TRUDNY – TRZECI STOPIEŃ WTAJEMNICZENIA: DRAG (DWÓJKI)

W ćwiczeniach tych zdwajamy zawsze dźwięk występujący na następnej nucie po akcencie. Dwójki powinny być grane lekko, bez nadmiernego ich wzmacniania. Muszą one być zagrane precyzyjnie w szesnastkowej pulsacji.

Na zestawie gramy tak, aby nie zatraciły się akcenty, wypadające raz na hi-hat, raz na werbel. Dwójki nie mogą się wybijać dynamicznie ponad jedynki, powinny być grane cicho i lekko, z naturalną dla podwójnych uderzeń dynamiką.

Po opanowaniu pojedynczych przykładów, można je także grać w ciągu, jedno za drugim, bez przerwy, łącząc je ze sobą (np. 1+2+1+2 itd). Można grać także wszystkie ćwiczenia po kolei (1+2+5+6+9+10 itd). Szczególnie ciekawie będzie to brzmiało na zestawie lub dwóch odmiennie brzmiących powierzchniach np. 3+4 oraz 3+4+7+8+11+12. Docelowo staraj się grać te przykłady z pamięci, a nie z kartki.

Życzę wszystkim, których zaintrygowały powyższe ćwiczenia, aby osiągnęli wszystkie poziomy wtajemniczenia. Bądźcie cierpliwi i ćwiczcie.

 

 

Piotr Czyja - instruktor szkoły perkusyjnej Drumset Academy. Nauczyciel z ponad 15-letnim doświadczeniem. Prowadził wiele warsztatów w Polsce, jak i za granicą m.in. "Warsztaty Werblowe" czy "Pociąg perkusyjny". Zafascynowany różnorodnością gatunków muzycznych i technik perkusyjnych, w tym legendarnych technik Gladstone’a oraz Moellera.

Quiz – Prawda czy fałsz?
1 / 12
Black Sabbath zagrało w Polsce przynajmniej jeden koncert z Billem Wardem za bębnami.
Dalej !